Łuk Mużakowa

Łuk Mużakowa, z geologicznego punktu widzenia, jest spiętrzoną moreną czołową zlodowacenia południowo-polskiego gdzie zaburzeniu uległy różnowiekowe osady geologiczne. Położony jest na polsko-niemieckim pograniczu  i zajmuje centralną część Wzniesień Łużyckich i Wału Śląskiego. Wśród innych spiętrzonych moren czołowych, wyróżnia się podkowiastym kształtem. Wschodnie ramię łuku położone jest w woj. lubuskim od Tuplic przez Trzebiel po Łęknicę a zachodnie ramię znajduje się po stronie niemieckiej na pograniczu Brandenburgii i Saksonii. Łuk dzieli symetrycznie Nysa Łużycka, która w rejonie Łęknicy i Bad Muskau tworzy malowniczy przełom, w którym na tarasach został utworzony jeden z największych w środkowej Europie park krajobrazowy w stylu angielskim, tzw. Park Mużakowski.

Wewnętrzna budowa łuku została rozpoznana dzięki wykonaniu gęstej sieci otworów wiertniczych, wykonanych w związku z poszukiwaniami złóż węgla brunatnego. Na tej podstawie przyjmuje się, że Łuk Muzakowa powstał w okresie najstarszych zlodowaceń południowopolskich, kiedy duża część Europy pokryta była lądolodem grubości ponad 5 km. Ta olbrzymia masa lodu naciskała na podłoże, zbudowane głównie z miękkich skał: piasków, mułków, iłów i węgli brunatnych i spowodowała wyciśnięcie ich na powierzchnię Ziemi z głębokości około 150-180 m poniżej poziomu terenu.

Rzeźba terenu w obrębie Łuku Muzakowa jest bardzo urozmaicona. Dzięki oddziaływaniu lądolodów środkowopolskich pierwotna wysokość  moreny spiętrzonej została znacznie zredukowana. Obecnie najwyższe kulminacje nieznacznie przekraczają 180 m n.p.m. Obok naturalnych form rzeźby terenu na obszarze Łuku Muzakowa występują także zróżnicowane formy antropogeniczne, których pochodzenie związane jest z dawnym górnictwem kopalin. Liczne obniżenia terenu mają zróżnicowaną genezę i w większości wypełnione są wodą. We wschodniej części łuku występuje około 110 zbiorników pokopalnianych, tworząc największe w Polsce tzw. pojezierze antropogeniczne. Są to wypełnione wodą niecki powstałe z osiadania terenu nad podziemnymi wyrobiskami kopalnianymi oraz wyrobiska, gdzie prowadzono wydobycie metodą odkrywkową. Zbiorniki te występują często na przedłużeniu naturalnych obniżeń, rowów wietrzeniowych, tzw. gizerów.

Łuk Mużakowa to pierwszy w Polsce obszar, który w 2009 roku otrzymał certyfikat Ministerstwa Środowiska nadając mu rangę Geoparku Krajowego. A geopark jest to obszar, w którym występują obiekty o wybitnych walorach geologicznych, wartościowych dla geoturystyki i edukacji. W roku 2011 cały obszar transgraniczny  Łuku Mużakowa uzyskał certyfikat Geoparku Europejskiego. W polskiej części geoparku pokrywa się on z granicami obszaru chronionego jako Park Krajobrazowy „Łuk Mużakowa”.

łyk mużakowa

Łęknica w doborowym towarzystwie najwspanialszych zabytków.

Niewiele jest w Polsce miejsc, takich jak Łęknica i jej okolice, z całym obszarem geoparkowym Łuku Mużakowa, gdzie na stosunkowo niewielkim terenie nagromadzonych jest tak wiele różnorodnych atrakcji turystycznych. Są to: rezerwat kulturowy Park Mużakowski  wpisany na światową Listę Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO i pomnik Historii Polski, ścieżka geoturystyczna Dawna Kopalnia Babina, ścieżka dydaktyczna „Tradycje ceramiczne na Łuku Mużakowa” w rejonie Tuplic, rezerwat przyrodniczo-leśny „Nad Młyńską Strugą”, prywatny Skansen Kultury Łużyckiej w Buczynach oraz przykłady typowego budownictwa serbołużyckiego z wykorzystaniem głazów narzutowych w Żarkach Wielkich i Niwicy, różnokolorowe zbiorniki wodne na całym terenie geoparku.

Aby kontynuować przeglądanie tej witryny zaakceptuj nasze ciasteczka. więcej informacji

Wyrażenie zgody na nasze "ciasteczka" pozwoli Ci na przeglądanie witryny bez dalszych przeszkód. Więcej informacji o ciasteczkach znajdziesz na stronie http://wszystkoociasteczkach.pl/po-co-sa-ciasteczka/

Powrót